بنظرم استفاده از یک رنگی که تمام عیار باشه و تمام مواردی که ما میخوایم رو درونش داشته باشه واقعا سخته .
اولین موردی که پیرو منُ جذب کرد پوشش دهی بالاش بود در مقایسه با بقیه یِ رنگ های ایرانی که بیشتر مانورشون روی ترنسپرنت هست و اوپک واقعی در کار نیست که هم برای حفظ لطافت پارچه کمک کننده باشه هم جهت پوشش پارچه های تیره ، همین باعث شد که انتخابم محدود تر و تمرکزم روی پیرو بیشتر بشه و دنبال کشفِ بیشتر این رنگ و ساختن قلق های بیشتر برای خودم باشم تا بتونم راحت تر باهاش ارتباط بگیرم و رفته رفته کار باهاش برام شیرین تر و رضایتم ببشتر شد.
و گزینه ی بعدی حجم بالای رنگ در کنار کیفیتش گزینه ی خیلی خوبی برای معرفی به هنرآموزام بود که اولیتشون در کنار بازار کار مقرون به صرفه بودن رنگ بود.